Wandelen in Lage Vuursche: van je hoofd naar je hart

Een oude boomstronk, half onder het mos. Ertegenaan groeit een enorme zwam, laag op laag, bruin met lichte randen. Het is een van de foto’s die ik maakte tijdens een middag wandelen in Lage Vuursche. Sheila en ik waren terug naar de natuur gegaan, zonder groot plan. Gewoon een bos in, en stilstaan bij wat er al stond.

Na een zomer die anders liep dan we hadden gehoopt, merken we dat de natuur ons iets geeft wat thuis moeilijker lukt. Ruimte. Rust. En een manier om bij elkaar te zijn zonder dat er iets gezegd moet worden.

Misschien herken je dat. Je hoofd staat altijd aan, ook in het weekend. Je weet dat je moet vertragen, maar thuis ligt er altijd nog iets: een mail, een klusje, een gesprek dat je voor je uit schuift. Soms moet je gewoon de deur uit, de auto in, en een bos in lopen

We zijn terug naar de natuur gekeerd, dit keer naar de bossen rond Lage Vuursche op de Utrechtse Heuvelrug. De auto konden we er prima kwijt.

Wat me bijbleef, waren de paddenstoelen. Ze stonden er overal, als je er eenmaal op lette. Een stevige met een geschubde hoed tussen het beukenblad. Die enorme zwam tegen de stronk, half overwoekerd door mos en gras. Je loopt er zo voorbij als je hoofd nog op kantoor zit.

Dat is voor mij wat een wandeling doet. Van het hoofd in het hart. Je begint met gedachten over wat er nog moet, en ergens onderweg ben je alleen nog maar daar. Bij het pad, bij wat er voor je voeten staat, bij de persoon naast je.

Ik kom uit een wereld van planningen en deadlines, en die reflex gaat niet vanzelf uit. Juist daarom helpt het mij om een middag geen ander doel te hebben dan buiten zijn.

De mooiste wandelroutes in Lage Vuursche

Wie in Lage Vuursche gaat wandelen, kan kiezen uit korte en lange routes vanuit het dorp. De Wandelroute Stulp (4 km) gaat langs kasteel Drakensteyn en grafheuvels. De Beukenwoudwandeling van Staatsbosbeheer is een ronde van ongeveer 4 km. Voor een langere dag is er de Trage Tocht van 16 km.

Een overzicht van routes en afstanden vind je op lagevuursche.com. De Beukenwoudroute staat bij Staatsbosbeheer met een kaart.

Wij liepen zelf geen vaste route. We hebben de auto neergezet en zijn gewoon gaan lopen, het bos in. Dat beviel beter dan ik had verwacht.

Mijn eerlijke advies: wil je vooral vertragen, laat de route dan los of kies een korte ronde. Een lange tocht wordt snel weer een prestatie. En dat is precies waar je even vanaf wilde.

Praktisch: zo maak je er een rustige middag van

Een paar dingen die voor ons werkten. Niks bijzonders, maar ze maken het verschil tussen een uitje en echt even uitrusten.

• Ga zonder schema. Leg vooraf alleen vast waar je parkeert en waar je eindigt. De rest mag ontstaan, zoals bij ons. Zo loop je niet op de klok, maar op je gevoel.
• Kijk naar beneden. In deze tijd van het jaar staat het bos vol paddenstoelen. Laat ze staan; een foto is genoeg. Het dwingt je om langzamer te lopen, en dat is het hele punt.
• Leg je telefoon weg. Behalve voor een paar foto’s. Het gesprek met je partner krijgt ruimte als je niet steeds half ergens anders bent.
• Loop naast elkaar, niet achter elkaar. Praten gaat makkelijker als je niet tegenover elkaar zit. En stilte ook.
• Plan de pannenkoek als afsluiter. Iets om naar uit te kijken zonder dat het de wandeling opjaagt.

Na de wandeling zijn we pannenkoeken gaan eten bij Pannenkoekenhuis De Vuursche Boer, midden in het dorp. Het is alweer een aantal jaar geleden dat ik een pannenkoek heb gegeten. En als je in Lage Vuursche bent, is dit wat mij betreft de plek om dat te doen.

De Vuursche Boer zit er al sinds 1959. Reserveren is niet nodig, je loopt gewoon binnen. Honden zijn welkom en de pannenkoeken zijn er ook glutenvrij of vegan. Dat soort dingen maakt het makkelijk, zeker als je na een wandeling geen zin meer hebt in gedoe.

Je hoeft niet ver te reizen om even weg te zijn. Een bos, iemand naast je, en daarna een pannenkoek. Meer was het niet, en meer hoefde het ook niet.

Samen buiten zijn, als team

Voor Sheila en mij wordt buiten zijn steeds meer een vast ritme. De natuur helpt ons om te vertragen, rust te vinden en met elkaar te verbinden. Eerder schreef ik al over mijn vaste ronde op de Tafelbergheide, en over hoe we samen rouwen, ieder op een eigen snelheid.

Wandelen lost niks op. Maar het geeft ons een plek waar we naast elkaar kunnen lopen, zonder dat een van ons de ander hoeft te trekken. Waarom buiten zijn je zenuwstelsel tot rust brengt, beschrijft Sheila op mamaboven40.nl: wandelen in de natuur en je zenuwstelsel.

Wat ik van deze middag meeneem: je hoeft niet op vakantie om even weg te zijn. Een middag wandelen in Lage Vuursche, een zwam tegen een boomstronk, en een tafel met twee borden. Waar ga jij naartoe als je hoofd te vol zit?

Tot de volgende,

Veelgestelde vragen

Waar parkeer je als je gaat wandelen in Lage Vuursche?

In en rond het dorp kun je parkeren; volgens De Vuursche Boer is dat gratis, met invalidenparkeerplaatsen direct bij het pannenkoekenhuis. Veel wandelroutes starten vanuit de dorpskern, dus je kunt de auto laten staan en na afloop meteen aanschuiven voor een pannenkoek.

Moet je reserveren bij De Vuursche Boer?

Nee. Je kunt gewoon binnenlopen. Alleen met een groep vanaf 10 personen vraagt het pannenkoekenhuis om vooraf even te bellen of te mailen. Het restaurant is elke dag open en de keuken sluit rond half acht ’s avonds.

Is er een wandelroute in Lage Vuursche van ongeveer 10 kilometer?

Wil je langer lopen dan de korte rondes van 3 tot 4 kilometer, dan zijn er langere routes vanuit het dorp, waaronder de Trage Tocht Lage Vuursche van 16 kilometer. Op lagevuursche.com vind je een overzicht van routes met hun afstand.