Een trap van een paar honderd treden, en dan sta je op het hoogste punt van ’t Gooi. Zesendertig meter. Ik heb jaren projecten geleid waar de cijfers groter waren. Toch is dit de plek waar ik het vaakst terugkom als mijn hoofd vol zit. De Tafelbergheide bij Blaricum is mijn vaste ronde om te vertragen. Ik ben er inmiddels vaak geweest. Laatst voor het eerst met Sheila, en dat veranderde de wandeling meer dan ik had verwacht.
Misschien herken je het. Je wilt naar buiten, maar het plannen kost al energie. Waar parkeer je, hoe lang is het, is er koffie. En dan blijf je thuis. Dit artikel is er zodat je die drempel niet meer hebt.
Waarom de Tafelbergheide mijn ronde werd
Vanuit Almere rijd ik er in ongeveer een half uur naartoe. Je parkeert gratis bij restaurant De Eendracht en loopt vanaf de parkeerplaats direct de hei op. Rechts vooraan ligt de Tafelberg, met de trappen naar boven. Dat is het hele instapmoment. Geen kaart, geen app.
Ik kom hier voor drie dingen: de stilte, de natuur, en de schoonheid van de hei als hij in bloei staat. In het bos zie je twintig meter ver. Hier zie je de horizon, en in augustus en september is die horizon paars. De ruis valt weg. Na een kwartier merk ik dat ik niet meer aan mijn takenlijst denk.
De kudde van het Goois Natuurreservaat loopt los over het gebied. Je komt de schapen zomaar tegen op het pad, en bij de schaapskooi staat vaak een boswachter of de herder. Van alle plekken om te wandelen in het Gooi is dit de enige waar ik steeds naar terugkeer. Dat ligt niet aan de hei. Het ligt aan het feit dat ik hem ken.
Is de Tafelberg beklimmen zwaar
Nee. De Tafelberg is 36,4 meter hoog en je gaat via een trap omhoog. Een gemiddeld fitte volwassene staat in een paar minuten boven. Het is dus geen inspanning, wel een klein ritueel: omhoog, even stil, en dezelfde blik over de hei die je vorige keer ook had.
Ik zeg er wel bij: de trappen zijn een eerlijke spiegel. Ik ben boven de veertig en zit meer dan me lief is. Op die treden merk ik precies hoe het met me staat. Geen drama, wel een nuchtere meting. En omdat de trap zo kort is, is er geen excuus om hem over te slaan.
Zo maak je van een wandeling een vaste ronde
De Tafelbergheide is geschikt om steeds terug te komen, en juist daar zit de winst. Een nieuwe plek is spannend; een vaste plek wordt van jou. Wat bij mij werkt:
- Ga vóór de wereld wakker is — een ochtendwandeling op de hei heeft een stilte die je later op de dag niet meer vindt. Je begint de dag buiten, in plaats van achter een scherm.
- Sla de route over — loop tegen de klok in vanaf de trappen en je komt vanzelf weer uit bij de parkeerplaats. Geen kaart betekent ook: niemand hoeft de weg te weten. Dat haalt de spanning eruit.
- Stop bij de schaapskooi — vraag de herder iets, ook als je het antwoord al denkt te weten. Kinderen leren daar straks hoe je een vreemde aanspreekt; jij leert wachten.
- Neem één thermoskan mee — koffie op de bank bij de schaapskooi is een ander gesprek dan koffie in de auto. Het dwingt je om te blijven zitten.
- Loop de ronde elk seizoen — de hei bloeit paars in augustus en september, en in het voorjaar worden er lammetjes geboren in de schaapskooi. Dezelfde plek, steeds een ander verhaal.
- Sluit af bij De Eendracht — een terras na afloop is geen beloning, het is de plek waar het gesprek van de hei nog even doorloopt.
Praktisch: parkeren en koffie
Parkeren is gratis bij De Eendracht aan de Oude Naarderweg 2 in Blaricum. De hei is altijd open, dus een vroege ochtend of een late namiddag kan allebei. De volledige ronde is ongeveer vijf kilometer; korter kan altijd, want de paden kruisen elkaar overal. Na afloop is het terras van De Eendracht op loopafstand van de auto.
Ik hoef geen bergen te beklimmen om tot rust te komen. Zesendertig meter en een stuk hei zijn genoeg, als ik er maar steeds opnieuw naartoe ga.
Wat ik er zoek, en wat Sheila er zoekt
Al die keren alleen kwam ik voor mijn eigen rust. De stilte, de natuur, de hei in bloei. Meer had ik niet nodig, en ik dacht eerlijk gezegd dat het een plek van mij was.
De eerste keer met Sheila bleek dat ze er iets anders haalt. Voor haar geeft de hei rust in haar hoofd, en in die rust komt ze dichter bij wat ze voelt. Waar ik naar buiten kijk, naar de horizon en het paars, kijkt zij naar binnen. Dezelfde ronde, twee wandelingen. We stonden vaker stil dan ik gewend was, en dat paste.
Dat is wat naast elkaar lopen doet: je ziet wat je partner uit een plek haalt die je zelf al kende. Hoe Sheila rust en zachte zorg voor zichzelf invult, lees je op mamaboven40.nl onder zachte selfcare.
Wat blijft hangen, is dit: de Tafelbergheide was al maanden mijn plek. Nu is hij van ons, en dat kostte precies één wandeling. Welke plek van jou zou je eens samen moeten lopen?
Tot de volgende,
Veelgestelde vragen
Hoe kan ik een wandeling maken door de Tafelbergheide?
Parkeer gratis bij restaurant De Eendracht (Oude Naarderweg 2, Blaricum) en loop vanaf de parkeerplaats de hei op. Begin rechts bij de trappen van de Tafelberg en loop tegen de klok in; je passeert de schaapskooi en komt vanzelf weer bij de parkeerplaats uit. Reken op zo’n vijf kilometer als je de hele hei rondt, of korter als je zelf afsnijdt.
Wat is de mooiste heide in Hilversum?
Dat is smaak. De Tafelbergheide ligt bij Blaricum, net buiten Hilversum, en hoort tot dezelfde keten van Gooise heidevelden als de Westerheide en de Zuiderheide. Ik kies de Tafelbergheide om de combinatie van het hoogste punt, de schaapskooi en het gratis parkeren aan de rand.