Elk artikel op dit platform is gebouwd op de liefde voor ons kindje dat we na 13 weken zwangerschap helaas moesten laten gaan. Hoewel ons kleintje fysiek niet bij ons mocht blijven, leeft de ziel en de inspiratie voor altijd voort in alles wat we hier delen.
Het besluit om onze kinderwens in vervulling te laten gaan, namen we in maart of begin april 2026. Toen eind april de maandelijkse cyclus van Sheila gewoon doorging, leek het traject nog ver weg. Toch voelde alles anders. Ze was moe, lichtelijk misselijk en emotioneel misschien wat meer dan normaal – ik begeef me nu op glad ijs, maar dat viel me op!
We dachten aanvankelijk aan een virusje, totdat eind mei naderde en de cyclus uitbleef. Een zwangerschapstest bevestigde het: sneller dan verwacht was het raak.
We hadden de eerste drie weken van juni al gepland om naar Portugal te gaan. Het was onmogelijk om dit nieuws voor mijn ouders geheim te houden, zeker omdat je in deze fase rekening moet houden met voeding en geen alcohol kunt drinken.
Hoewel we nog in het eerste trimester zaten, vonden we het fijn om het persoonlijk te vertellen. Zo konden ze ook direct rekening houden met Sheila. Het was prachtig om te zien: ze zijn nu de trotse opa en oma van een kleinkind waarvan ze eigenlijk niet meer hadden verwacht dat het zou komen.
Het wonder bij het Geboorte Atelier
Terug van vakantie, op 8 juli, was het dan zover: het eerste moment bij het Geboorte Atelier in Almere. Op het scherm zag ik 3,5 centimeter aan puur wonder: armpjes, beentjes en een gezond kloppend hartje. Het is een moment van verbazing waar je met je verstand nauwelijks bij kunt.
Vanaf vandaag mag de hele wereld het weten: we gaan een spannende, maar ook onzekere fase in. Als vader boven de 40 kijk ik daar met een mix van nuchterheid en emotie naar.
Wat gebeurt er nu? Medische check-ups uitgelegd
Naast de emoties komen ook de praktische zaken kijken. Maandag 13 juli staat de afspraak voor het bloedprikken gepland. Voor veel vaders is dit medische traject soms wat abstract, dus hier een korte uitleg van wat er in deze fase vaak onderzocht wordt:
- NIPT (Niet-Invasieve Prenatale Test): Dit is een bloedonderzoek waarbij het bloed van de zwangere wordt onderzocht op aanwijzingen voor trisomie 13, 18 en 21 (down-, edwards- en patausyndroom). Het is een veilige manier om meer inzicht te krijgen in de gezondheid van het kindje.
- Bloedgroep en antistoffen: Er wordt gekeken naar de bloedgroep en rhesusfactor van de zwangere, en of er specifieke antistoffen aanwezig zijn. Dit is essentieel om te bepalen of er risico’s zijn voor het kindje, bijvoorbeeld bij onverenigbaarheid van bloedgroepen.
- Kinderziektes: Er wordt vaak gescreend op antistoffen tegen infectieziektes (zoals rodehond of waterpokken) die invloed kunnen hebben op de zwangerschap.
Veel vaders vragen me hoe ik me voorbereid. Als je ook op zoek bent naar praktische, nuchtere info, dan is een kwalitatief zwangerschapsboek voor partners een aanrader die me helpt om niet alleen de logistiek te snappen, maar ook echt de diepte in te gaan.
De rol van de partner: Hoe steun je bewust?
Ik merk dat ik mezelf in deze fase al veel inlees. Hoe kan ik mijn partner het beste steunen? En hoe bereid ik me voor op de opvoeding, zodat ik later de vader kan zijn die ik wil zijn?
Voor mij is de essentie simpel: ik kan de tegenslagen in het leven van mijn kind straks niet voorkomen, maar ik kan ze wel onvoorwaardelijk blijven steunen. Het vaderschap op latere leeftijd betekent voor mij vooral: vertragen, aanwezig zijn en bewust verbinden.
Lees verder
- Onze eerste echo – over het vooruitzicht naar ons eerste kind
- De abrupte wending – hoe er een abrupte wending in onze zwangerschap ontstond
- De 13 weken miskraam – Hoe we afscheidnamen van onze dochter Luz
- Als vader aan de zijlijn – over machteloosheid en de rol van ‘de rots’ tijdens het verlies
- De eerste week thuis – over leegte, herstel en de eerste dagen na thuiskomst
- Luz een plek geven – hoe we een pijnlijk verlies omzetten in een warme herinnering
- Samen rouwen en de buitenwereld – over ongemakkelijke gesprekken, ziekenhuisfoutjes en steun op twee snelheden
- Kinderwens na miskraam – hoe we naar de toekomst kijken
Lees ook: De kant van Sheila op mamaboven40.nl