Wel of niet vaccineren? Een nuchtere blik van een vader boven de 40
Elk artikel op dit platform is gebouwd op de liefde voor ons kindje dat we na 13 weken zwangerschap helaas moesten laten gaan. Hoewel ons kleintje fysiek niet bij ons mocht blijven, leeft de ziel en de inspiratie voor altijd voort in alles wat we hier delen.
Daar ligt-ie dan ineens op de keukentafel: de paarse envelop van het Rijksvaccinatieprogramma.
Als je vader wordt op latere leeftijd, sta je vaak anders in het leven. De maatschappelijke ratrace heb je wel gezien. Je zoekt rust, bewustzijn en diepgang. Maar zodra het over gezondheid en je kind gaat, slaat de twijfel soms genadeloos toe. Want waar doe je goed aan?
Tegenwoordig word je online doodgegooid met meningen. De één roept dat je onverantwoord bent als je niet prikt, de ander beweert op social media dat vaccins gif zijn. En als nuchtere vader zit je er tussenin. Je wilt geen keuzes maken op basis van angst, onderbuikgevoelens of maatschappelijke druk. Je wilt feiten.
Laat ik vooropstellen: dit is geen artikel waarin ik jou ga vertellen wat je moet doen. Wel duiken we samen nuchter in de feiten, de cijfers en de wetenschap achter het testen en monitoren van vaccins.
Waar komt die twijfel vandaan? (En is dat erg?)
Twijfelen of je een naald in je kerngezonde baby wilt laten steken is geen gebrek aan verstand; het is een heel natuurlijke beschermingsdrang als ouder.
Sinds de coronapandemie is die twijfel bij veel mensen gegroeid. Je hoort verhalen over bijwerkingen, snel ontwikkelde vaccins en “langetermijneffecten”. Maar laten we het kaf van het koren scheiden en het Rijksvaccinatieprogramma (zoals DKTP en BMR) loskoppelen van de coronatijd.
Broodje aap of harde feiten?

Laten we eens kijken naar de verhalen die het hardst rondgaan op het schoolplein of internet:
1. “Vaccins veroorzaken autisme” 🛑 BROODJE AAP
- De oorsprong: Een onderzoek uit 1998 van de Britse arts Andrew Wakefield.
- De realiteit: Dit onderzoek bleek gefraudeerd. De data waren vervalst en het artikel is door het wetenschappelijke tijdschrift The Lancet ingetrokken. Tientallen grootschalige studies onder miljoenen kinderen wereldwijd hebben sindsdien geen enkel verband gevonden tussen het BMR-vaccin en autisme.
2. “Het immuunsysteem van zo’n kleintje raakt overbelast” 🛑 BROODJE AAP
- De realiteit: Het immuunsysteem van een baby verwerkt vanaf dag één duizenden bacteriën en virussen tegelijk (via de lucht, borstvoeding, vuile vingers). De hoeveelheid verzwakte stofjes in het complete vaccinatieprogramma is maar een fractie van wat een baby op een normale dag tegenkomt.
Hoe worden kindervaccins getest en gemonitord?
Als procesmanager houd ik van strakke systemen en controle. En als er één medisch product is dat streng gecontroleerd wordt, dan is het wel het kindervaccin.
Vóór het op de markt komt (5 tot 10 jaar onderzoek)
Een klassiek vaccin gaat niet zomaar naar het consultatiebureau. Daar gaat gemiddeld 10 jaar aan onderzoek aan vooraf:
- Preklinisch: Labonderzoek en dierproeven om toxiciteit uit te sluiten.
- Fase 1: Testen op een kleine groep gezonde volwassenen (veiligheid).
- Fase 2: Testen op honderden mensen (dosering en afweerreactie).
- Fase 3: Testen op tienduizenden vrijwilligers om de werkzaamheid en zeldzame bijwerkingen te meten.
Pas als onafhankelijke medicijnautoriteiten (zoals het Europese EMA en het Nederlandse CBG) het groen licht geven, wordt een vaccin toegelaten.
Wat gebeurt er na al die jaren? (De langetermijnmonitor)
Het idee dat een vaccin na goedkeuring “klaar” is en niemand er meer naar omkijkt, klopt niet. Dit heet Fase 4 (post-marketing surveillance):
- Lareb (Bijwerkingencentrum): In Nederland registreert Lareb álle gemelde bijwerkingen. Zowel van artsen als van ouders.
- Biologische logica: Fysieke reacties op een vaccin (zoals koorts, hangerigheid of spierpijn) ontstaan vrijwel altijd binnen 2 tot 8 weken. Het vaccin zelf wordt binnen enkele dagen/weken door het lichaam afgebroken. Wat overblijft is het ‘geheugen’ van je eigen afweersysteem.
- Langetermijnregistratie: Waar onderzoekers over een periode van 10 tot 20 jaar naar kijken via volksgezondheidsregisters, is hoe lang de bescherming blijft werken en hoe zeldzame immuunziekten zich verhouden tot ongevaccineerden.
De balans: Risico vs. Bescherming
Geen enkele medische ingreep is 100% zonder risico. Ook vaccins niet.
- De reële bijwerkingen: Bijwerkingencentrum Lareb laat zien dat milde reacties (koorts, huilen, dik beentje) veel voorkomen. Dit laat zien dat het immuunsysteem werkt. Zeer zeldzame reacties, zoals koortsstuipen (ca. 1 op de 1.000 tot 3.000 kinderen), herstellen in de regel zonder blijvende schade.
- Het risico van niet-vaccineren: Ziekten als mazelen, kinkhoest en polio zijn zeldzaam geworden dankzij vaccinatie. Zodra de vaccinatiegraad daalt, steken deze ziekten weer de kop op—met alle risico’s van ziekenhuisopnames of blijvende schade bij jonge baby’s van dien.
Hoe pakken wij dit thuis aan?
Samen met mijn partner Sheila kijk ik hier heel pragmatisch naar. Wij kiezen voor rust in de tent en een goede voorbereiding.
- Stel vragen op het consultatiebureau: Blijf niet zitten met twijfels. Vraag de arts of verpleegkundige naar het schema, de bijsluiters en de hulpstoffen als je daar bezorgd over bent.
- Kijk naar je eigen kind: Is je kindje net erg verkouden of niet fit op de prikdag? Overleg dan om de afspraak een weekje te verzetten.
- Maak van de prikdag een rustige dag: Geen drukke agenda, extra knuffelen en paracetamol in huis voor als er koorts opsteekt.
Conclusie: Maak de keuze vanuit vertrouwen, niet vanuit angst
Of je nu kiest voor het volledige programma, een aangepast schema of (deels) afziet van prikken: doe het met je ogen open. Laat je niet opjagen door de schreeuwers op internet of de meningen van anderen.
Het vaderschap boven de 40 leert je vooral om te vertragen, zelf je onderzoek te doen en keuzes te maken die passen bij de veiligheid en rust binnen jouw gezin.
Lees ook hoe Sheila dit vanuit haar pedagogische achtergrond bekijkt op mamaboven40.nl.
💬 Praat mee
Hoe ging jij om met het keuzemoment rondom de eerste prikjes van je kind? Vond je het spannend, of ging je er nuchter in? Laat het weten in de reacties hieronder!
